ا

اين آگهی پاچه خوارانه را بخوانيد! آخه آدم برای مرده شور و رييس مرده شور ها هم نوشابه باز می کنه؟! زمون قديم! مرده شورها رو نفرين می کردند حالا برايشان آگهی تشکر و قدردانی چاپ می کنند! پس نتيجه می گيريم که مطبوعات چيز بسيار خوبی است!

-برای درمان تاسی! هيچ وقت دير نيست! تا دير نشده...درمان کنيد! قابل توجه بوقی! که اخيرا متوجه شده ام دارد کچل  و محافظه کار می شود!

- ما متاسفانه هنوز اهل تحليل هستيم! دعايمان کنيد که يک «صاحب نفس» به تور ما بخورد يا ما به تورش بخوريم  که دست از اين کارها برداريم!

۱-عابدی بود صحرانشين  که سالها در طاعت و زهد سپری کرده بود، عجب و غرور و منتی بر خدا در نفس اش بخاطر کثرت عبادت پيدا شده بود، روزی در دعايش از خدا خواست که با عدل  با او رفتار کند(نه با احسان)  اتفاقا چندروز بعد، جمعی از دزدان و ياغيان که اموالی را از شهر به غارت برده بودند برای تقسيم اموال به نزديکی محل زندگی عابد آمدند و شب را در آنجا ماندند و فردا ماموران حکومت که در تعقيب دزدان بودند هجوم آوردند و همه دزدان و عابد را ( به خيال اينکه او هم جزو دزدان است )گرفتند و به دربار حاکم بردند، حاکم برای هريک از دزدان مجازاتی معلوم کرد تا نوبت به عابد رسيد،گفت چماقی را آوردند و دستور داد آن چماق را به آن عابد استعمال کنند! بعد از پايان مجازات، يکی از حاضران عابد را شناخت و او را رها کردند، وقتی عابد به سراغ پيامبر زمانه اش رفت و دليل اين بلا را سئوال کرد، خدا فرمود  يادت می آيد که گفتی با عدلم با تو مواجه شوم ، تو در دوره نوجوانی ، برای تفريح انتهای نی لبک ها را به مگس ها و زنبور ها فرو می کردی و رهايشان می کردی، عدل اقتضا می کرد که چنين بلايی سر تو بيايد!

۲-خوانندگان زيادی در مورد کامنتی که در سايت عباس معروفی گذاشتم، سخن و نکته داشتند ،ببينيد! «دين» ...يک قاب عکس خوشگل و قديمی نيست که در تاقچه خيالمان خاک بخورد، دين... فقط بهانه ای برای شعر سرودن نيست! دين برای ما حتی فقط فرهنگ هم نيست! دين بايد دين زندگی باشد...همه زندگی،زندگی به معنای دقيق کلمه...اگر اين حرفها بوی شعار گرفته.. اصلا تقصير من نيست....دشمن دين، دشمن خدا، لايق نفرين و لعن الهی است! در اين مورد  فقط يک چيزی را در اين مورد می گويم و ! عبور می کنم:اگر حدس بزنيد که گردون آقای معروفی(دوره داخل کشور)  با کمک های چه کسانی...با چه انگيزه ای، منتشر کرد، ديگر از او دفاع نمی کنيد!  حتما آقای معروفی يادشان می آيد که چه کسانی، چه نهادهايی و بطور خاص (..) ، با انگيزه کمرنگ کردن و از ميدان بدر کردن نسل اول روشنفکری و افرادی مثل «دولت آبادی و گلشيری و به آذين و ...» زير بال و پر گردون را گرفتند؟! هرچند که بعدها جريان طور ديگری شد!

۳-براوو سواری در شهرک غرب تواضع می آورد! نمی دانم چه حسی است که همين که سوار موتور می شوم! حس غيرت انقلابی ام گل(با ضم گاف!) می کند، نمی دانم غرور مرکب است؟ باد خوردن به کله است ؟! حالا ما سوار يک براووی فکسنی شده ايم ، اگر سوار هوندا و هزار بشويم!فکر می کنم مثل بعضی برادران، أمپر غيرتمان خيلی بپرد بالا ! البته اين عکس موتور ما نيست! اين عکس را از اطراف ترمينال جنوب گرفته ام، ببينيد چقدر فرهنگ ما شبيه هندی ها است! لباس پوشيدن مان ....تزيين کردنمان ...حتی ملی گرايی مان! نظر شما چيه؟!

۴-اهانت به شيرين عبادي! اهانت به حضرت زهرا(س) ...ميرحسين كجايي؟؟!

۵-به از قرآن بپرس و کربلا  و او خواهد آمد و البته سايت شخصی آًقای قرائتی هم سر بزنيد!

۱-حکايت بعضی کی بورد به دستان عرصه اينترنت، مثل بعضی ها  ، مثل «در» کهنه و خراب مسجد است! (البته بلانسبت در مسجد! در مورد آقای درخشان بايد گفت درب «کاباره» يا در حالت خوشبيانه درب Night club )  اين عده را نه می توان ناديده گرفت و مثل هزاران وبلاگ يا سايت موجود از کنارشان با بی اعتنايی رد شد...و نه می توان آنان را  تحمل کرد! از نوع آن متوسط های کلافه کننده! که همه جا لنگه شان پيدا می شود! باور کنيد من از آن حسودان آن لاينی نيستم که بخواهم با بدوبيراه گفتن يا گرفتن ژست های منتقدانه به هودر يا ساير افراد مشهور و  مردمی! نت، برای خودم، مخاطب يا «هيت» بيشتری و بالاتری دست و پا کنم (چون اين روش فعلا وسيله ارتزاق خيلی از وبلاگ نويس ها است!) اين نوشته را انشاءالله به قصد قربة الی الله می نويسم! يکی از آفات مهم دنيای مجازی اين است که می تواند يکشبه!(يا چندشبه) آدم را به راه صدساله ببرد...! آدم مشهور هم طبعا بيشتر اوقات متاسفانه دچار «باد» و انبساط و نفخ می شود  و از  طرفی هم مرض «افراط و مراد پروری و مريد بازی و بادمجان محوري» در مملکت ما، حتی در پديده نوظهور اينترنت، يک اپيدمی تاريخی و بسيار فعال است و  نتيجه «سنتز» اين دو، تولد «باتلاق هايی با عمق چند سانت» که آثار مخرب فرهنگی و اجتماعی به همراه دارد!

موفقيت و جذب مخاطبان فراوان از سوی  هودر نکته ای نيست که بتوان منکر آن شد.اما به راستی نوشته های هودر واجد چه شرايط و خصوصياتی است که به چنين جايگاهی جامعه کاربران ايرانی اينترنت دست يافته است؟البته اگر شان پيشکسوتی و آموزگاری آقای درخشان در خصوص وبلاگ سازی و ...را در اين ميان فاکتور بگيريم، يک نکته مهم که گمان می کنم تا به حال کمتر به آن پرداخته شده، توجه را به خود جلب کند.حقيقت اين است که جذابيت و موج سازی هودر نه به دليل استعداد درخشان آقای درخشان!  و تخصص خاص او  در زمينه های مختلف علمی -سياسی -فرهنگی و ...بلکه به دليل اين است که هودر خواسته يا ناخواسته به دليل توانايی هايی که دارد (که مهمترين و خاص ترين  آن، تسلط او به زبان انگليسی می باشد)  به يکی از معدود «حاملان  و ناقلان و مترجمان و  بومی سازان » بخشی از گفتمان مدرنيته ، در جامعه کاربران ايرانی اينترنت(که اکثريت قريب به اتفاق آنان را جوانان زير ۳۰ سال تشکيل می دهند)، مبدل شده است.بانگاهی به وبلاگها و سايت های ايرانی(که بسياری از آنها در گرداب تحزب کور گرفتار هستند) می توان به وضوح دريافت که هيچ يک از آنان  مانند هودر  توانايی برقراری چنين ارتباط دوسويی را بين جوانان و مدرنيته(البته سطحی ترين امواج مدرنيته) را ندارند، بايد پذيرفت كه در واقع نوشته های آقای درخشان واجد هيچ نكته و سخن خاص يا قابل تامل و بدربخور در حوزه های سياست يا  جامعه  و فرهنگ نيست و حتی بسيار عوامانه تر از آن است كه بتوان روی نوشته ها و حرفهای هودر نام ”تز“ يا حتی يك اظهار نظر ساده سياسی را گذاشت و تزهای هودر از جنس همان حرفهای تکراری و ملال آوری است که در تاکسی و اتوبوس توسط  «روشنفکران فله ای !» يعنی بسياری از جوانان و مردم ..گفته می شود. چيزی که هودر را هودر کرده است...سوارشدن آگاهانه يا ناآگاهانه هودر بر امواج جهانی سازی و استفاده دقيق از فرهنگ محاوره ای جوانان شهرنشين می باشد. چيزی که می توان در پايان به آن اشاره کرد اين است که اصولا همه جا...به خصوص در اينترنت، بايد حواسمان به «حد و اندازه هايمان» و «معضل بادمجان های تحت ويندوز» باشد! 

۲-روزنامه شرق مصاحبه ای با «سعيد کنگراني» (همبازی معروف گوگوش در فيلم مستهجن «در امتداد شب») .کرده ...اين فيلم از ساخته های پرويز صياد(لعنة الله عليه) و تنها فيلم سکسی گوگوش می باشد...البته ما اين فيلم بد را در تاکسی ديده ايم! يه وقت فکر بد نکنيد!