بعضي خاطره ها ...يادها...توي ذهن، مثل يك زگيل هستند روي پوست!  زگيل ها معمولا اينجوريند كه يه مساحت خيلي كوچولو  رو روي پوست اشغال مي كنن...خطري هم ندارند...در عين حال به اين آسوني ها هم نمي شود كندشان و انداخت دور...!  (البته اگر مايه دار باشي  كه كلا قضايا و صورت مساله فرق مي كند و تشبيه  ما كان لم يكن تلقي مي شود... چون حاليه،  عمل صاف و صوف كردن دماغ و گذاشتن پروتز ضد چروك در گونه و جاهاي ديگر! از باب آسان بودن در حكم  هورت كشيدن يك  فنجان قهوه است براي خيلي از حضرات! برداشتن يك زگيل ناقابل كه اصلا به حساب نمي آيد! ) زگيل ها ...اگه توي صورت و جاهاي حساس! نباشند اصلا ممكن است فراموش هم بكني ... كه چنين چيزي را هم داري و يك عمر اين مستاجرهاي كوچك بي آزار يا كم آزار پوستت را  يدك هم  مي كشي ! ...جالب اين جاست كه هرچقدر هم كه با زگيل ها ور بري ...درد و خونريزي و چركي ندارند...يك زگيل ذهني! مي تواند خاطره يك نمره تك يا صفر باشد در دبيرستان...يا يك تقلب لو رفته در دانشگاه!  يا حتي خاطره يك سيلي جانانه از پدر يا معلم و ...! 

ولي بعضي خاطره ها ...بعضي يادها ... توي ذهن،  درست مثل يك زخم چركين متعفن و بدبو هستند...روي پوست!
نه مي شه فراموششون كرد ...نه مي شه درمانشون كرد..نه ...هيچ كار ديگه اي ! از اونا بدتر...بعضي خاطره ها...بعضي يادها...مثل سرطان پوست مي مانند...جاهاي سالم و خالي و بي درد خيالت را هم آلوده و كثيف و بدبو و مريض  مي كنند...خلاصه سعي كنيم كه اگر مي خواهيم مي خواهيم باشيم!،  بياييد لااقل زگيل باشيم نه سرطان پوست! راستی می دونيد وبلاگ نويسی و چت کردن توی کافی نت مثل چی می مونه؟ مثل اينکه در يک مجلس ختم! يک تشت بياوريد بگذاريد وسط مجلس! و آب تنی کنيد و کيسه بکشيد ...! يه چيزی تو مايه های آرامش در حضور ديگران و ديگر هيچ !خلاصه اينجورياس!

در مورد اين عکس سربازان فقط  می شه گفت :آی دلها بسوزه!!! همين!!!

بعضی عکسها ، مثل يک آب نبات يا شکلات، ذهن و روح آدم را لحظاتی شيرين می کند و بعضی عکس ها درست برعکس...مثل زهرمار هستند! از جمله اين عکس های پس گرفتن فاو توسط عراق که از اينترنت پيدا کردم...فکر کردم شايد يادآوری خاطرات تلخ هم بی فايده نباشد...عمليات فتح فاو (والفجر ۴) را می شود با کمی تسامح  آخرين پيروزی ايران در جنگ هشت ساله به حساب آورد،  ضمنا يکی از معدود عمليات هايی بود که «سپاه» به تنهايی و بدون کمک ارتش آن را انجام داد.کل خط ساحلی  عراق در خليج ، حدود ۲۵ کيلومتر است که از اين ۲۵ کيلومتر، به دليل باتلاقی بودن، فقط حدود ۶ کيلومتر عملا به عنوان خط ساحلی و بندرگاه و ارتباط دريايی عراق با دريای آزاد ،  قابل استفاده است و «فاو» تنها بندر دريايی عراق است...

در پس گرفتن فاو ، ژنرال «ماهرعبدالرشيد»(که بعدا به مناسبت اين پيروزی دخترش به پسر صدام انداخت! و البته پسر صدام هم نامردی نکرد و دختره رو  بعدا فرستاد خونه باباش!)  با کمک توپخانه سنگين و استفاده گسترده از سلاحهای شيميايی ، محافظان ايرای فاو  يعنی  لشکر ۲۵ کربلا(مازنداران) و لشگر ۸ نجف اشرف(اصفهان) را عقب راند، يکی نکات تلخ در در عمليان بازپس گيری فاو توسط عراق اين بود که يک بيمارستان فوق تخصصی سپاه کاملا سالم به دست عراقی ها افتاد.يکی از سوتی های ! حفاظتی هم که خيلی به درد عراقی ها خورد اين بود که در گزارش انتخابات مجلس سوم، در تلويزيون اعلام شد فلان تعداد رزمنده در فاو نيز رای خود به صندوق های ريختند!! ...شکست و ناکامی و فسخ عزائم حتی برای مومنان و صالحان، يکی از سنت های الهی است تا ترمزی برای غرور و خودپرستی و آزمونی برای محک ايمان ما باشد و بفهميم آن که «فعال ما يشاء» است ما نيستيم...! چند لينک باحال در مورد جنگ: اطلاعاتی در مورد عمليات های جنگ، کتابخانه تخصصی جنگ ،مرکز تخصصی مطالعات جنگ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ، يک وبلاگ خيلی توپ! در مورد صنايع موشکی و نظامی !  و سايت رسمی کلاشينکف!...و اين عکس عجيب ولی واقعی ! که يک کلاشينکف با خشاب ۱۰۰ تايی را نشان می دهد و جان می دهد برای رگبار به اختيار!! در ظمن! چه ميليتاريست شدم امشب!! راستی اينو رو هم برای حسن ختام  و خروج از ميليتاريسم ارزشی ! بگم و برم: يه خروسه می خواسته زن بگيره، پول نداشته..به جاش «گالينابلانکا» می خره! و سالهای سال با خوبی و خوشی زندگی می کنه!! دوم خردادتون هم مبالک باشه!