«شعار» می تواند به خورد خيلی از چيزها داده شود: مثل افکار عمومی ، سياست داخلی  ، رسانه ها و ...اما «اقتصاد و ديپلماسی» دو موجودی هستند که خيلی زود شعار را استفراغ  می کنند...مذاق و معده اقتصاد و ديپلماسی اصلا به شعار سازگار نيست چون کارشان با واقعيت لخم و لخت و عريان است ! (لطفا احساس سکسی نکنيد!) ظاهرا  از قرار معلوم اين دو استفراغ در دولت احمدی نژاد خيلی زود اتفاق افتاد!( استفراغ بورس و اقتصاد که معرف حضور آقايان هست!)

اما استفراغ ديپلماتيک! چنانچه معلوم است خيلی زود هارت و پورت تيم جديد مذاکره هسته ای افت کرد و با تغيير لحن و ترديدهای  آشکار در لحن قبلی  و  سعی در بازگشت به بازی ديپلماسی و ارسال نامه لاريجانی به سران اروپايی...اين نشانه ها ديده شد.

بسيار واضح است انداختن کشور به «تهلکه شورای امنيت» و «جنگ و تحريم» با هيچ عقل سليمی جور در نمی آيد و هنری هم نمی خواهد، هنر اين است که با مذاکره و تعامل و هوشمندی منافع کشور را حفظ کنيم نه اينکه مدام بر طبل جنگ و تنش و تقابل بکوبيم و دردفيقه ۹۰ به بهانه مصلحت آن کار ديگر را بکنيم!

روش های اصولگرايانه در موضوع هسته ای از نوع کيهانی فقط به درد پرکردن صفحه دوم کيهان و روحيه انگيزی های داخلی ( که البته در جای خود لازم هم هست) می خورد و اگر در صحنه بين الملل محک بخورد، پوچ بودن و احمقانه بودنش خيلی زود معلوم می شود، حماقتی که کيهان در مقابل حماقت نومحافظه کاران و تندروهای آمريکايی از خود ساطع! می کند! بدون توجه به تفاوت ها اين سو و آن سوی ميدان ...که عملا به طنز تبديل می شود.

خيلی ساده است اگر ايران به شورای امنيت برود، ملايم ترين پيامدش ، تحريم است و تحريم يعنی خاموشی هميشگی صنعت هسته ای! ( چيزی که امروز مرتب تکرار می شود حق مسلم ملت ايران است)...تحريم شورای امنيت برای همه کشورهای دنيا لازم و واجب است، يک قلمش را تصور کنيد: ديگر نمی توان از خارج بنزين وارد کرد،  اتفاقات يک روز تهران بدون بنزين را فقط مجسم کنيد!

استراتژی نگاه به شرق دولت جديد عملا شکست خورد( رجوع به موضع هند و پاکستان در قطعنامه سپتامبر شورای حکام) و اين سياست عملا وسيله ای شد برای بيدار کردن خرس بزرگ شمالی و باج خواهی روسيه از ايران(رجوع کنيد به اخبار مربوط به سفر ايوانف به ايران، چه باج روسها را بدهند چه ندهند، پشت ايران را خالی می کند و اين يعنی بازی باخت-باخت برای ايران! روسيه قبل از اين هم غيررسمی اعلام کرده بود ، در شورای امنيت روی وتوی او حساب نکنيم!)

 خروج و قهر کردن از مذاکرات با اروپا و فحش دادن به اروپا و وارد کردن کشورهای کم وزن و شهرستانی ! به پرونده هسته ای ، نه تنها مشکلی را از ايران حل نکرد و نمی کند، بلکه پرونده هسته ای را تبديل به باشگاه امتيازگيری اين کشورها از آمريکا و غرب می کند و بازهم به ضرر ماست.

ظاهرا شورای عالی امنيت ملی و لاريجانی ، اولين کسانی در دولت جديد بودند که متوجه اين استفراغ شدند و  متوجه شدند که معنی عزت و اصول گرايی به معنای گزک دادن به دشمن و رفتن به دهان شير و انداختن کشور به تهلکه و از بين بردن تمام داشته ها و دستاوردهای نظام و...نيست، منتظر باشيد که اختلافات اساسی بين تيم فعلی شورای عالی امنيت و احمدی نژاد به وجود بيايد. 

يک ضلع خيلی جدی در جمهوری اسلامی ، مصلحت گرايی است...نماد  و استوانه ! اين تفکر يعنی هاشمی رفسنجانی ، با تابلوی جذب و اتحاد ميانه روها  بعد از انتخابات و شکست ظاهری ، به شدت در حال قوی شدن و يارگيری است ( رجوع کنيد به جذب خاتمی توسط هاشمی و بسياری از شخصيت های باسابقه و وزين و مديران کشور به سمت هاشمی) ، کوبيدن بر طبل کور اصولگرايی و اصولگرايی کيهانی و شهرستانی ،  بدون توجه در نظر گرفتن جريان هاشمی ، دقيقا به نفع سکولارها و استحاله طلبانی است که در خط هاشمی جمع شده اند.

خطر بسيار جدی که وجود دارد و با افزايش احتمال رفتن ايران به شورای امنيت جدی تر هم می شود، سوار شدن برخی جريانات ( اعم از اصلاح طلبان مشارکتی يا لائيک ها و سکولارها) بر روی فشار پرونده هسته ای در داخل مرزها است( البته جرقه هايش زده شده است مثل اين)، ترس مردم از جنگ و  شعار صلح خواهی و دموکراسی الان  بستر بسيار مناسبی پيدا می کند تا  عده ای در شرايط حساس کنونی از آن استفاده کنند( امثال شيرين عبادي؛ فرض کنيد امثال شيرين عبادی و لائيک ها با شعار no war , yes to democracy جمع بشوند در ميدان انقلاب يا ...کليد انقلاب مخملين به راحتی زده می شود، چون ترس مردم از حنگ و ويرانی و تحريم کاملا به کمک اين جريانات به ظاهر صلح خواه می آيد.کاری که می شود کرد اين است که خود نظام ابتکار را به دست بگيرد به اين مفهوم که وضعيت پرونده هسته ای ، بدون اغراق و دروغ و تبليغات و ...خطرها و اميدها به مردم گزارش داده شود، دو حالت به وجود می آيد...يا مردم واقعا و نه صوری و ظاهری گزينه مقاومت و ايستادگی (دهه شصت بازار!)  را انتخاب ميکنند که اين به نفع پرونده هسته ای و ايران است و با يک رفراندوم می شود اين را فهميد، حالت دوم اين است که مردم بگويند ما جنگ و تحريم و شورای امنيت و ...نمی خواهيم و نظام هم در يک حرکت زيرکانه بگويد چون مردم نمی خواهند پس ما هم نمی خواهيم و از اين جور حرفها...و کشور با غرور و عزت و افتخار از اين بن بست خطرناک فعلی خارج می شود.از دوستان عزيز و اصولگرايانی که الان با خواندن اين حرفها به من فحش می دهند جدا می خواهم که وقايع سالهای ۶۶-۶۷ را به دقت مطالعه کنند!  بازهم با علم به همه هزينه هايی که اين حرف دارد ، می گويم: ماندن احمدی نژاد بر منصب رياست جمهوری حرام شرعی است! از هر طرف که حساب کنيد !

اين را هم ببينيد تا بفهميد که اعتماد به حواس چيز خوبی نيس!

 کسی می تواند بگويد پاييز ، زيبا نيست؟ اين زيبا نيست؟ يا اين؟ پاييز ، ترجمان مرگ در طبيعت است...يک نوع زيبايی خاص و پنهان و شايد کمی تلخ!  در پاييز به چشم می آيد...معادله آسانی است:  مرگ هم زيباست! نه از مرگ گريزی هست، نه از زندگی..تحمل زندگی ، تحمل جبر و رنج و حتی آزادی ، بدون خدا ...خيلی مشکل است! عجيب اين است که ما  وقتی هم به مرگ،  فکر می کنيم، هميشه مرگ ديگران را تجسم می کنيم ، نه خودمان را !

Who can says " fall " is not beautiful? Isn`t this nice? Or this? Fall is the manifest of death in nature…… a kind of especial, secret, and may be a little bitter beauty! is seen in it….. It`s an easy equation : death is beautiful! There is neither a way to run out of the death, nor the life.. It is very difficult to bear the life , oppression and suffer and even freedom , without God . It is strange that when we think about death, we always imagine the others death not ours!

-تاريخ آدم را مست می کند و قاجاريه کار را به تگری زدن هم می رساند!

-حسن عباسي، تخمگذاری مرغ انقلاب، جوجه های نظام، خروس انقلاب کيست و کجاست؟