ـ يکی از چيزهايی که خيلی دوست دارم، لذت پيش بينی و پاسخ به اين سئوال داغ است که به کجا می رويم؟ اين نوشته  در جواب اين سئوال است ، راهنمايی ام کنيد:

-یکی از پیچیدگی های جمهوری اسلامی که متاثر از زمانه وقوع انقلاب ۵۷ بود ، ايجاد نسبت مبهم و بسيار پیچیده بین "سنت و ایدئولوژی" است ، جمهوری اسلامی همزمان از توانمندی های سنت و ایدئولوژی برخوردار است و همین است که قدرت بسیج و ثبات را بطور همزمان به نظام داده است.

-در دوره اصلاحات به دلیل افزایش دزمدرنیسم  در جامعه و از سوی اصلاح طلبان، باعث شد دو گروه  سنت گرایان و ایدئولوژی گرایان هردو احساس به حاشیه رفتن کنند و  باهم متحد شوند، یکی ازدلایل پیروزی احمدی نژاد در انتخابات رياست جمهوری ۸۴ هم همین بود، اما این احساسی بود که خيلی زود عوض شد.

-در شرايط فعلی ، تقسيم بندی واقعی گروههای سياسی و فکری حامی انقلاب اسلامی و نظام  به دو گروه  سنت گرا و ايدئولوژی گرا  منتهی می شود و ساير طبقه بندی ها به حاشيه می رود،  انتخابات آتی  خبرگان نقطه اوج اين تقابل است و هاشمی رفسنجانی و مصباح يزدی دو شاخص عمده اين دو جريان.عملا اين مرزبندی و تقابل چنان جدی است که ساير گروههای سياسی و اجتماعی خواه يا ناخواه خود را با اين مدل هماهنگ و منطبق می کنند(حمايت گسترده و غيرقابل انتظار اپوزسيون و گروههای وسيعی از نخبگان از هاشمی رفسنجانی در دور دوم انتخابات ۸۴ شروع اين پديده بود)

-شعار "معیشت"، شعار و فصل مشترک "سنت گرایان و ایدئولوژیک گرایان" علیه اصلاح طلبان بود، اینک بعد از شکست و حذف دشمن مشترک، تکلیف این شعار و وعده مهم که باعث پيوند مردم با ايدئولوژی گرايان-در رقابت اخير- شد،معلوم نیست ...

-در اين ميدان، ایدئولوژی گرایان  ابزارهای  جدیدی برای  بسیج مردم دارند(پول نفت سر سفرها شاخص ترين مورد آن بود) و موقعيت فعلی منطقه و درگيری های لبنان و فلسطين ،‌موقعيت بين المللی آنها را مساعد کرده  ولی ابزارهای سنت گرايان، ثابت مانده است و بعضا رو به تقليل می رود.

-اين جمله هيچ ربطی به نوشته بالا ندارد: چوب دو سر طلا شدن،‌شرط لازم برحق بودن هست،‌ولی شرط کافی نيست !

-مرتب می گفت: من زن فرهنگی هستم که حالا اينجوری مثل گداها شدم! گر گرفته بود...می سوخت و اشک می ريخت...گاهی «رنج» ، ترحم برانگيز است ، گاهی «ترسناک» ...از بعضی رنج ها بايد ترسيد! خيلی! بترس از کسی که جز خدا ياوری ندارد ، خداوند عزيز در اين موارد بدجوری حال می دهد! بچه ها!  مواظب باشيد...! این فقط چند «فريم» از «رنج»...بود!

-لينکهای باحال ، تر و تازه  و مهربون! استفاده کنيد!

-اگر منصفانه به تاريخ و تحولات بعد از انقلاب اسلامی و فعاليت گروههای مختلف  سياسی نگاه کنيم، می توانيم خيلی راحت به اين تحليل برسيم که در جامعه فعلی ما بيشترين آزادی سياسی برای گروههای موسوم به حزب الله فراهم بوده است.

 -حزب الله اينقدر آزادی دارد که هر سئوالی خواست از هرکس که خواست بپرسد،‌ هر تجمعی که دلش خواست با هر موضوع دلخواه برگزار کند، اعتراض کند،‌ کفن بپوشد،‌ خيابان را بند بياورد، با پليس درگير شود و تازه منتظر عذرخواهی و دلجويی پليس هم باشد، جلوی مجلس و شورای عالی امنيت ملی و هرجای مهم ديگر- که حتی قدم زدن افراد معمولی در آن با خطر مواجه است- تحصن کند،‌ می تواند از ديوار سفارتخانه ها بالا برود ،‌انجا را تصرف کند،  ماشين سفارت را آتش بزند يا تابلوی سفارت ديگر را از جا بکند و ببرد در توالت خانه اش  با آن عکس يادگاری بگيرد و عکس را بگذارد در وبلاگش، می تواند پرچم آمريکا و انگليس و آلمان و فرانسه و... را تن الاغ و سگ کند و اين حيوانات را در خيابان به راه يياندازد! حزب الله می تواند نگران سد کنکور نباشد، می تواند با خيال راحت روی امکانات دانشگاهها و ...حساب باز کند.
 
-حزب الله اينقدر آزادی و فراغ بال دارد که به فکر اشغال باغ سفارت انگليس بيفتد،‌ در خيايان به هرکسی که دلش خواست ، هر گيری که خواست(سياسی يا حجابی!) بدهد(در اين موارد برادر ابوذر تخصص خاصی دارند و آنطور که خودش گفته تا به حال چندين معاند نظام را در تاکسی و اتوبوس جلب و به کلانتری برده است) حزب الله اينقدر آزادی دارد که وزيران ناهماهنگ دولت جمهوری اسلامی را کتک بزند (داستان مهاجرانی و نوری در نماز جمعه)

-حزب الله حتی اينقدر آزاد است که شاخه نظامی و استشهادی تاسيس کند،‌ اينقدر آزادی دارد که سخنرانی هاشمی رفسنجانی(مرد تقريبا شماره دوی نظام) را بهم بزند،‌ حزب الله می تواند هر تصوير و پوستر و شعاری را آرزو داشته باشد، روی ديوارهای شهر ببيند. حزب الله می تواند با خيال راحت و آسودگی ، فيلم بسازد،‌ حتی اگر مجوز هم نگرفت،‌آن را پخش کند و...حزب الله با فراغ بال می تواند در جامعه، گفتمان سازی کند، در اقصی نقاط کشور جلسه و ميتينگ و ...برگزار کند.

-حزب الله بدون نياز به هرگونه مجوز ،‌  می تواند سازماندهی شود،‌ بيانيه بدهد و پخش کند، جلسه بگذارد،‌ می تواند اخبار مربوط به خودش را بدون هيچ سانسور و مشکلی را در خبرگزاری ها ببيند،‌ حزب الله می تواند دهها و صدها سايت و وبلاگ بزند،‌بدون کوچکترين نگرانی و دغدغه از فيلتر شدن و محدود شدن و ... حزب الله می تواند بدون نگرانی از پيگرد قانونی و حقوقی ،‌هرطور دلش خواست در مورد هرکس دلش خواست،‌حرف بزند و بنويسد،‌  ديدن نمونه های وبلاگی حزب الله هم خيلی به اثبات اين حرف کمک می کند  مثل اين و  اين و اين  و  اين و ... واقعا گروه يا حزب و طيفی را سراغ داريد که اين همه آزاد باشد؟ به قول يک ضرب المثل قديمی : من اينهمه آزادی ، محاله ! محاله!

سه  توصيه ايمنی :

-سعی کنيد در هنگام موتورسواری باهدفون  آهنگ گوش نکنيد،‌اگر هم گوش می کنيد، ‌آهنگ تصور کن سياوش قميشی را گوش نکنيد!  چون باعث جوگرفتگی و در نتيجه زمين خوردن می شود!

-در کنفرانس ها و سيمنارها و ... اگر جای خالی پيدا کرديد و روی ميز يک پارچ بزرگ شربت خنک و ليوان خالی  ديديد، اصلا هول نشويد، قبل از خوردن شربت،‌ابتدا ليوان را وارسی کنيد! چون اگر بعد از نوشيدن شربت خنک متوجه دستمال کاغذی مچاله شده در ليوان خود شويد، احساس خوبی به شما دست نخواهد داد!

-توصيه آخرم اينه که : هيچی مثل مهربونی نمی شه!