*سرمقاله های حسین شریتعمداری در "کیهان" واقعا حکایت جالب و پیچیده  و البته طعم های متنوعی دارد! این سرمقاله ها ، برای بعضی ها حکم "وحی منزل" دارد،  برای بعضی جاها، کارکرد "بخشنامه اداری و عملیاتی"  دارد و برای عده ای هم طعم "ترس" و "وحشت" ( به خصوص کسانی که در این سرمقاله زیر آبشان به "اسم" خورده باشد!)

 *سرمقاله های کیهان به قلم حسین شریتعمداری، موضوعات بسیار بسیار متنوعی را دربرمی گیرد: "سانتریفیوژ های نوع پی 2 ، تببین نسبت جمهوریت و اسلامیت،  قطعنامه شورای امنیت، بررسی دلایل عدم خروج دود سفید از دودکش اصولگرایان و پیشنهاد حبس کاندیداهای اصولگرا در یک مسجد و انتخاب یک نفر به عنوان کاندید نهایی! تحلیل تحولات عراق ،انتقاد از مصباح بخاطر آنکه گفته بود نظام بانکی ایران، رباخوارترین نظام دنیا است ، بررسی مساله همراهان غیرضروری رئیس جمهور در سفر نیویورک، هشدار به مراجع تقلید در مورد رویت هلال ماه ، حمایت از مصباح یزدی در مورد اتهام حجتیه ای بودن و..."

*شریتعمداری در سرمقاله های کیهان به عنوان "شاقول" و ملاک مفهوم "نظام" وارد مجادلات فکری-سیاسی جامعه و مطبوعات می شود و به پشتوانه و کمک  آن "طعم های عجیب و غریبی" که عرض کردم در سرمقاله هایش دارد، سعی می کند " فصل الخطاب" این مجادلات باشد، این حس قدرت و تمایل برای "فصل الخطالب بودن" را اگر خواننده دائمی سرمقاله های این عزیز دل برادر باشید ، به وضوح می توانید پیدا کنید.

*چند روز قبل، "فارس" از قول آقای مقتدایی خبر از  دیدار و روبوسی و مهربونی آقایان هاشمی رفسنجانی و مصباح یزدی در حاشیه خبرگان داد که بلافاصله  تیتر دوم کیهان هم شد ولی خیلی زود  آقای مصباح سریعا و به شدت این خبر را تکذیب کرد... سرمقاله امروز کيهان در مورد آخرین مطلب خانم فاطمه رجبی است-البته مطلب خانم رجبی به نظرم مصداقی از همان بحث آزادی حزب الله! است- و آقای شریتعمداری در سرمقاله کیهان، شدیدا به خانم فاطمه رجبی حمله کرد.

*ولی آیا مدير مسئول کیهان، به خاطر لحن پرخاش جویانه مطالب رجبی- که به اعتقاد بسیاری، به شدت هتاکانه و دور از اخلاق و انصاف  است- به خانم فاطمه رجبی انتقاد کرده است؟ پاسخ "منفی" است، مشکل شریتعمداری این است که خانم رجبی به چه حقی از "موضع نظام"،  "حمله" می کند؟! چرا حرمت مسئولان" نظام"  را رعایت نمی کند؟ شریتعمداری نوشته است :" امید است، خانم رجبی خود را - خدای نخواسته- برتر از همه نظام ندانند که البته در تئوری نمی دانند!"

*مشکل شریتعمداری، استدلال ها و حرفهای رجبی نیست، بلکه این مساله است که ": آقای خاتمی دو دوره متوالی رئیس جمهور کشور بوده است آنهم با آراء بالا و کم نظیر و از سوی دیگر، ظاهرا خانم رجبی می دانند که دوره های مختلف ریاست جمهوری، حلقه های بهم پیوسته "نظام" است و "نظام "حاصل جمع آنهاست - صرفنظر از مورد استثنایی بنی صدر که از سوی همین "نظام "عزل شد- بنابراین ایشان با کدام منطق عقلی و شرعی رئیس جمهور منتخب مردم و مورد تایید بالاترین مقام رسمی و دینی "نظام" را وابسته به آمریکا می دانند؟! و از موضعی نه فقط فراتر از همه مردم و تمامیت "نظام" بلکه در جایگاهی برتر از رهبری نشسته و دستور خلع لباس آقای خاتمی را صادر می فرمایند؟! (نظامها را من داخل گیومه گذاشتم! اگر حال داشتید بشمارید که در سه خط ، چند بار کلمه "نظام" آورده شده است!)

*شریتعمداری نوشته است:" که انشاءالله سرکار خانم رجبی از این نوشته آزرده خاطر نشوند- که احتمالا می شوند- و این سخن برادرانه را به گوش دل بسپارند که مفهوم در خط امام و رهبری بودن، پیروی از آنان است و نه از جایگاه رفیع آنها سخن گفتن و امریه صادر کردن، آنهم به ناحق... و در این باره باز هم گفتنی هایی هست که می گذاریم و می گذریم..."

*مشکل شریتعمداری این نیست که نوشته های فاطمه رجبی، باعث هتک حرمت و آبروریزی افراد می شود يا بی انصافی است و... مشکل شريتعمتداری با نوشته های رجبی این است که " دشمنان ایران اسلامی و جریانات مخالف "نظام" و دولت اصولگرا، نوشته های ایشان را بر صدر می نشانند! و قدر می دانند! و از خوشحالی قند در دلهاشان آب می کنند! "

*یکی از تفاوت های عمده اندیشه سیاسی شیعیان و اهل سنت، تفاوت در نگاه به "حاکمیت سیاسی" است، از نظر اهل سنت، اطاعت از "خلیفه مسلمین" لازم و واجب است و خروج بر حکومت حکمی نابخشودنی دارد، به همین دلیل ساده، هنوز برخی از اهل سنت، بروز حادثه کربلا و شهادت امام حسین(ع) را به عنوان "پاسخ خروج بر خلیفه" کاملا درست و مشروع می دانند، دقیقا به دلیل همین تفاوت نگرش به حکومت و اعتقاد به مساله "عصمت"،   شیعیان در طول تاریخ همواره "عصیانگر، معترض ، مبارز و مستقل و  ناراضی"  و البته در اقلیت بوده اند، اما پیروزی انقلاب اسلامی و تشکیل جمهوری اسلامی به عنوان یک حکومت "شیعی"،این معادلات را عوض کرد.

 *تلاش بی امان و گسترده ای  که امروز "کیهان" و حسین شریتعمداری و همفکران انجام می دهد،  خواسته یا ناخواسته تلاش برای غلبه دادن همان شاخص تفکر سیاسی اهل سنت،  القای" حجتیت مطلق حکومت"،  بر تفکر سیاسی شیعه است-البته این تلاش بسیار طبیعی و قابل انتظار هم هست- بی گمان این نگاه، بر طیف قابل توجهی از مذهبی های جامعه، اثر گذاشته است و البته پیامدهای خاص خود را هم در جامعه گذاشته است.(بی طرفی در نوشتن را از کلاشینکف یاد بگیرید!)

*می دانید یک "شاقول" کی عصبانی می شود؟! وقتی که "سطحی" که در آن روی قرار دارد، مرتب "وول" بخورد، چندی است که شریتعمداری "تند تند" ، سرمقاله می نویسند (تند ایهام دارد! هم سرعتی هم محتوایی) این یعنی که شاقول مهربون قصه ما اعصاب ندارد و به تعبیر دیگر ، تکثرها و تکان خوردن های مداوم "سطح موجود"، اعصابی  برایش باقی نگذاشته است، انصافا تقریبا همه فشار این وول خوردن ها- درعرصه رسانه و مطبوعات- روی دوش کیهان و شریتعمداری است، با این اوصاف  باید دید که نتیجه چه خواهد شد؟!شریتعمداری از شاقولی استعفا می دهد یا اتفاق دیگری خواهد افتاد؟!

*اينجا  در مورد حرفهای همسر دکتر الهام، گفته شده است:يادتان هست گفتيد دولت من دولت مهر است؟ پس چرا... چرا آقاي رئيس جمهور؟چرا بايد همسر سخنگوي دولت شما طلايه دار جنگ سرد جناح ها بشود و نامه هاي آتشينش بهانه اي دست همه آنهايي كه مي خواهند دولت اسلامي را دولت خشونت و نفرت جلوه دهند؟ چرا دكتر... چرا؟

 *حاج رضا: آقای شريتعمداری!شما ما را از طبرزدی شدن نترسانید شما بترسید از عمروعاص شدن از طلحه و زبیر شدن از ایجاد جنگ جمل آقای شریعتمداری صدای عباسی را خاموش کردید صدای رجبی بلند شد صدای رجبی را خاموش کنید صدای صدها وهزاران و میلیونها انقلابی عدالتخواه را چگونه خاموش خواهید کرد.(اينهم يک نظر ديگر)

*سعيد محمدی: وزارت فخیمه ارشاد اسلامی، برای امام زمان چه جوابی دارد که به این کتاب -معجزه هزاره سوم-اجازه چاپ داده است؟می دانم که حضرات لابد برای کارشان یه توجیهی(هرچند بچه گانه) دارند، اما مگر تفاوت نوشته های این خانوم با نوشته های روزنامه شرق غربزده و امثال ان چیست؟ مشکل ما این است که با مخالفان خیلی بدتر از موافقان غالی و کژاندیش برخورد می کنیم. مثلا دلمون خوش بود که اگه دولت عدالت و شیر و عسل بیاد روی کار دیگه کسی جرات نمی کنه به راحتی به همه توهین کنه و راحت بشینه کنار. نمیخام شبهه پراکنی کنم اما به قول یکی از روزنامه های دوم خردادی واقعا این انفعال احمقانه دولت نشانه مصونیت های آهنین نیست؟

*محسن حق طلب(نوسازی):  چه چیزی خاتمی را مجبور کرد تا درخواست دیدار با کارتر را مفتضحانه پس بگیرد؟ مفتضحانه را ازآن جهت می گویم که تیتر یک رسانه های مافیایی را در روز پنج شنبه ببینید!خاتمی باز هم ترسید، مانند تمام روزهای دوران هشت ساله ریاست جمهوری اش! ترسید از این که دو تا بسیج دانشجویی علیه اش بیانیه بدهند. ترسید از این که تعدای پابرهنه پس از نمازجمعه تهران و قم و اصفهان شعار بدهند، خاتمی خاتمی خجالت خجالت!

*اينجا هم  لينکهای مختلف در مورد پديده رجبی-شريتعمداری را جمع آوری کرده.

*آخرین خبر! اولین واکنش فاطمه رجبی به سرمقاله شریتعمداری: فحش دادن به خاتمی، حق کیست؟ مساله این است! :رجبي با انتقاد از حمله کم‌سابقه سرمقاله‌نويس كيهان علیه خودش و همچنين انتقادات بعدي او از سفر خاتمي گفت: «‌مثل‌آينكه انتقاد از خاتمي فقط حق سرمقاله‌نويس كيهان است و ديگران حق چنين كاري را ندارد.»

*يک تجربه خوب: وقتی می رويد آب ميوه فروشی به جای استفاده از يک نوع آب ميوه،  نصف ليوان آب انبه را با نصف ليوان آب زرشک، قاطی کنيد ، چيزی می شود ملس! با حسين شهرستان (با حسين شريتعمداری اشتباه نشود!)امتحان کرديم، حسابی جواب داد!

نکته آخر:سه ديوانه هم اتاقي بودن، يك روز خبر آوردن كه دوتاشون بالا و پايين مي‌پرن و ميگن: ما سيب‌زميني هستيم و داريم تو روغن سرخ ميشيم ولي سومي ساكت نشسته! رئيس تيمارستان هم طبق معمول رفت كه  اين ديوونه رو مرخص كنه. ازش پرسيد: تو چرا با دوستات نيستي؟ ديوونه سوميه هم ميگه: آخه من كف ماهيتابه چسبيدم!

-وقتی "کلمه" را داری، هیچ بهانه ای برای نیافریدن نیست! کلمه ها...مثل "خاک" هستند و تو مثل "خدا"...می آفرینی، می آفرینی و می آفرینی! آفرینش در آفرینش! اگر "سبحان الله" نبود، می گفتم که خدا عجب لذتی می برد از این "آفرینش در آفرینش"! 

-"لحظه ها"، فرزندانی هستند که تو و زمان ، هر "آن"  آنها را می زایید: یکی زیبا، یکی زشت، یکی شاد، یکی غمگین، یکی بزرگ، یکی کوچک، یکی شاه، یکی گدا، یکی حقیر، یکی غرور انگیز، بعضی بچه ها  را هرگز فراموش نمی کنی ، بعضی ها را همان لحظه، از یاد می بری...بعضی از این فرزندان بی شمار، فرزندان ناقص الخلقه -مونگل!-هستند، این ناقص الخلقه ها از همه بدترند، آب دهانشان از دهان روان است و با گردن کج و دست و پای فلج، زل می زنند در چشمهایت! روزی که همه "فرزند-لحظه ها" جمع شوند مقابلت! همه را به یاد می آوری؟  یوم تبلی الاسرار...پادشاههایت بیشترند یا گداهایت؟!

-کارخیلی از شاعران، زنای بی لذت با واژه ها است و چه کوچکند کسانی که محو تماشای این زنای بی لذت  شده اند و از آن "لذت" می جویند!(الغاوون)

مظفرالدين شاه و اتابک اعظم(عکس تزيينی است!)

-گله های شادی ام را به یک چوپان خوب اجاره (یا اجازه!) می دهم، کسی هست چوپان شادی هایم شود؟! از هرز خندیدن خسته شده ام!

-تو چقدر شبیه لبنانی! مثل لبنان،  انگار شرق و غرب در تو به هم رسیده اند، پوست سفید و دماغ سربالا و چشمان سبز سیدی ات  را از غرب گرفتی و آن شرم مرموز ته چشمهایت را از شرق، دو نگاه از من به گروگان گرفته ای، مواظب جنوب ات باش!

 دگمه آیفون تصویری را فشار می دهم، صدایی از پشت آیفون می پرسد: اسم؟

-اسمم را می گویم و در بزرگ آهنی با همه بزرگی و سنگینی اش، خیلی سریع با صدای خشک و کوتاهی؛  باز می شود، وارد می شوم... حالا وارد "زمین" انگلیسی ها شده ام!

-مقابلم ، حدود 10 قدم جلوتر ، پشت یک محوطه شیشه ای،  دو مامور کراوات بسته  که روی کراواتشان ، آرم "سفارت انگلیس" نقش بسته است ، نشسته اند، جلو می روم تا پشت اتاق شیشه ای:

- موبایل و ضبط و دوربین  را تحویل بدهید!