سفر انتخاباتی عموباقر به کردستان اردیبهشت ۱۳۸۴..توی راه سنندج!

من تا قبل از این سفر حس خاصی به قالیباف نداشتم(البته الانم رابطه مرید و مرادی ندارم) ولی حدود دو هفته ای که به اتفاق قالیباف با آن اتوبوس ولووی آبی نصف ایران را گشتیم، خیلی چیزها فهمیدم، یاد گرفتم و دیدم، چون یه جورایی توی این سفر پسرخاله شده بودیم با عمو باقر، او  هم خاطرات نابی تعریف می کرد از خیلی چیزها و خیلی آدمها، از دوره جنگ، دوره فرماندهی سپاه و دوره فرماندهی ناجا و ...

حیف که خیلی هاش رو نمی تونم بگم ولی این خاطره شاید جالب باشد: از قالیباف در مورد تشکیل پلیس زنان و استخدام زنان در ناجا  سئوال کردم (چون تا قبلاز  اون پلیس زن وجود نداشت)برامون تعریف کرد که با تحقیقات و تحلیل های مفصل به این نتیجه رسید که حتما باید پلیس زن داشته باشیم، اما رهبری مخالف بودن، گفت چند جلسه مفصل با آقا صحبت کردم و ایشان را قانع کردم(البته با چند نکته تحفظی)  یا توی یه بخش دیگه از سفر بحث احمد و هادی قابل شد، قالیباف گفت: حساب اختلاف نظرهای سیاسی و ..جدا، این دو برادر آر.پی.جی زن لشگر ۵ نصر خراسان بودند و...، شاید بعدها بازهم در مورد خاطراتم از این سفر نوشتم!

فوائد پنهان "ایدئولوژی" برای طبقه متوسط! این پیکان زیر پل حافظ پارک شده است و روکش جالب آن احتمالا حاصل سلیقه و صرفه جویی یک کارمند است از مظاهر ایدئولوژی!

 خلق بعضی از مفاهیم و پدیده ها فقط از جاهای خاصی برمی آید، مثلا نوشتن داستانی در مورد دختر زشتی که بخاطرعلاقه به شهید بهشتی زیبا می شود، فقط از آقا بادامچیان موتلفه برمی آید...؛  مولفه های ذهن یک حاجی بازاری مهربون و ارزشی: دختر ! زیبا! زشت! شهید بهشتی! فکر می کنید شوخی می کنم؟!

در سایت موتلفه اسلامی گشت و گذار می کردم در قسمت معرفی کتاب چشمم به این کتابهای آقای بادامچیان  که برای کودکان نوشته شده، افتاد(توضیحات و املای مطالب عینا از سایت رسمی موتلفه)

دختر زشتی که زیبا شد

این کتاب به صورت داستان و در سطح عموم به رشته تحریر درآمده است و از نظر سنی برای سنین بالاتر از 15 سال مفید می باشد. در این کتاب داستان دختر زشتی را بیان می دارد که با آشنایی با جریانات انقلاب و شهید آیت الله دکتر بهشتی به زیبایی معنوی دست می یابد.
تعدادصفحات : 44
قطع : خشتی

بعد ازپایان انتخابات مجلس هفتم دردی ماه 1382برای نخستین بار در تاریخ پارلمان های بعد از انقلاب، اکثریت مجلس هفتم که به جریان اصولگرا وابسته بودند، قبل از آغاز به کار رسمی مجلس با برگزاری نشست ها و جلسات متعدد، فرایند طبیعی آشنایی، شناسایی و تعامل نمایندگان جدید (که معمولا تا مدتها وقت مجلس جدید را می گیرد) را انجام دادند و بدین وسیله مقدار زیادی در وقت و سرمایه خود صرفه جویی کردند.

دراین فرایند ترکیب فراکسیون اکثریت، هیات رئیسه و کمیسیون های مهم واصلی مجلس هفتم قبل از شروع به کار رسمی مجلس، آماده بود ومجلس هفتم به اصطلاح با موتورآماده و روشن وگرم وارد مسیر خود شد، .یکی از دلایل قوت و استحکام نسبی مجلس هفتم( لااقل تا سال 1384) را می توان همین شیوه مهندسی سیاسی دانست.

اما با برگزاری انتخابات مجلس هشتم به نظر می رسد همین رویکرد، ولی در شکلی کامل تر و کارآمدتر در حال اجرا باشد.

یکی از مسائلی که رقبای اصولگرایان بعد از ناکامی در انتخابات مجلس هشتم، روی آن به صورت استراتژیک حساب باز کرده بودند، اختلاف اصولگرایان برای انتخابات رئیس مجلس هشتم با دو گزینه " حدادعادل-لاریجانی" بود، هرچند که جرقه هایی از گسترش و تعمیق این اختلاف در هفته های اول بعد از پایان انتخابات نمایان شد، اما با رصد اخبار و گزارشها از درون اردوگاه اصولگرایان می توان به این نتبجه رسید که این اختلاف در همان مراحل آغازین خود " مهندسی" و "مهار" شد.

اما راهکار اصولگرایان برای مهندسی این اختلاف چه بود؟

در بیشتر نظام های پارلمانی جهان که ملهم از فضای حزبی هستند،عنوان "ریاست مجلس"  به عنوان "سخنگوی مجلس" شناخته می شود( Speaker Of Parlemant) اما در کشور ما به دلیل خلاء احزاب و نو بودن تجربه تحزب، ریاست مجلس شان خاصی داشته است که عملا بسیار فراتر از " سخنگویی پارلمان" است.

درهفته گذشته، انتخابات هیات مدیره موقت فراکسیون اکثریت مجلس برگزارشد ودکترعلی لاریجانی، منتخب مردم قم به ریاست  اکثریت مجلس هشتم برگزیده شد، فراکسیونی که اکثریت قاطع 70 درصدی مجلس شورای اسلامی را تشکیل می دهد، از سوی دیگر اخباری نیز مبنی بر توافق اصولگرایان برای ریاست حدادعادل نیز به گوش می رسد، بر اساس این مبنا، رئیس فراکسیون اکثریت را می توان درحقیقت درحکم "مغز" مجلس توصیف کرد، مغزی که درکنار"زبان" می تواند یک مجلس هماهنگ، قدرتمند و منظم را به نمایش بگذارند.

شیوه فوق را که می توان امتداد موفق تجربه مجلس هفتم دانست، درحقیقت، تولد مدل مدرن و جدیدی از شیوه تعیین رئیس مجلس  است،  امتیاز و نقطه قوت این شیوه در این است که اولا تصمیمات در درون مجلس گرفته می شود، چون انتخاب رئیس مجلس حق طبیعی نمایندگان است و حق نمایندگی نیزبه موجب قانون اساسی غیرقابل تفویض است، بنابراین حضور و دخالت مستقیم  احزاب و اشخاص و گروههای سیاسی خارج از مجلس در تعیین رئیس مجلس نمی بایست وجاهتی داشته باشد.

اما استفاده از راهکار "فراکسیون های  پارلمانی" را که می توان آنها را  "احزاب درون پارلمان" دانست، شیوه منطقی و معقولی برای هدایت مجلس است، تمرین فرهنگ سیاسی تحزب در درون پارلمان، می تواند در دراز مدت باعث سرایت فرهنگ کار حرفه ای سیاسی به بیرون از پارلمان هم بشود.

البته  باید توجه داشت که اصولا نقطه قوت مهم جریان اصولگرا، توان قابل توجه مهندسی سیاسی و اجرای مدل "تقسیم قدرت بدون تنش" است، این نقطه قوت از یک سو بخاطر پشتوانه سنتی و قدیمی نیروهای این جریان و به اصطلاح" ریش سفیدان" است و در درجه دوم به این خاطر است که اصولگرایان برخلاف اصلاح طلبان از فضای رسانه و عمومی برای وزن کشی سیاسی کمتراستفاده می کنند.

لبخند مرموز و به شدت دخترونه یک نی نی -۱۳۸۴

تا دوران راهنمایی،‌فکر می کردم که طریقه بچه دارشدن -آنطوری که به من و خیلی از بچه های دهه شصتی گفته بودند!- این است که پدرها و مادرها از خدا می خواهند که بهشان بچه بدهد و اینجوری بچه دار می شوند، یک مهندس شیش تیغه و  به اصطلاح ضدانقلاب همسایه خانه مادربزرگم بود که بچه نداشت، عمیق ترین سئوال فلسفی ام در آن زمان این بود که این مهندسه چرا بچه دار نمی شود؟ به دو گزینه تحلیلی رسیده بودم: مهندس ها دعاکردن بلد نیستند یا اصولا خدا به مهندس ها و ضدانقلابها بچه نمی دهد،‌ البته بعد از چندسال بعد فهمیدم که عیب از جای دیگه ای بوده!

قبل از ورود به بحث اصلی، مجبورم یک توضیح اضافی و حاشیه ای بدهم، به دلایلی که برای خودم هم عجیب است، ذهنم بطور ناخودآگاه تمام حرکات و سکنات، جزییات، گفتار و رفتار محمود احمدی نژاد را آرشیو و تحلیل و بررسی می کند و هر چیزی که به محمود ربط داشته باشد، برایم مهم می شود، از خدا پنهان نیست  از شما چه پنهان که حتی بعضا به روش شرلوک هلمزی، خودم را جای محمود می گذارم تا بتوانم رفتارهای آتی اش را پیش بینی کنم!(که کاری بسیار بسیار دشوار است!) خلاصه  ملت به پول و مال و منال و ریاست و زن و زندگی و....فکر می کنند، ما هم به این سیستم ها! به قول قدیمی ها : تو و طوبی و ما و قامت یار، فکر هرکس به قدر همت اوست!

اما بحث اصلی: حس ششم کلاشینکفی ام به من می گوید که حضور احمدی نژاد در مجمع تشخیص، آنهم در آخرین سال کامل فعالیت دولت نهم، به هیچ وجه تصادفی و بی حکمت نیست... احمدی نژاد چون می داند که سرنوشت خودش و دور دوم ریاست جمهوری اش  در سال 87 رقم خواهد خورد،  به وضوح گفتمان اش سیاسی-تبلیغاتی اش را شدیدتر و صریح تر کرده است و چون محور عمده ناکامی خود را هم هاشمی رفسنجانی می داند، احتمالا تصمیمات خاصی گرفته است...

****

 از این جهت است که حس می کنم به زودی یک اتفاقات جالبی در مجمع به وقوع بپوندد، محمود که تا قبل از این از حضور در کنار هاشمی ابا می کرد(رجوع کنید به  عدم حضور در مجمع یا خروج سریع احمدی نژاد بعد از ورود هاشمی به مراسم ختم سید احمد خمینی در سال 85 و مواردی از این دست)، امروز آشکارا تاکتیک خود در قبال هاشمی را عوض کرده است...

 محمود بی حساب و کتاب به هاشمی نزدیک نشده است، به همین خاطر حدس می زنم احمدی نژاد می خواهد یک تریپ مفصل افشاگری(از جنس همان سخنرانی خفن در قم و تک به محسن رضایی در مورد مافیای سیگار و ...) علیه هاشمی و در خانه دوم اکبر(مجمع!) به راه بیاندازد، یک سخنرانی داغ، یک جنگ لفظی با هاشمی و یا چیزی در این مایه ها... و انصافا یک پایان حماسی و هیجان برانگیز برای دور اول ریاست جمهوری احمدی نژاد می شود و در خاطره ها هم می ماند، به این موضوع هم باید توجه کرد که چون الان مجمع به عنوان نهادی که پیگیر اجرای سند چشم اندازو برنامه های توسعه و لایحه اصل 44  است ، تنها نهاد رسمی نظام است که رسما در مقابل عملکرد دولت صف آرایی کرده است و ترجیع بند سخنان هاشمی و محسن رضایی هم عقب ماندگی دولت از اجرای چشم انداز است و .... محمود حساب آقامحسن را رسید و نوبتی هم باشد،‌نوبت اکبر است! البته ...هاشمی را نباید دستکم گرفت، شاید اکبر هم منتظر همین فرصت باشد ...!

امروز که مرحله دوم انتخابات مجلس برگزار می شد در جماران بودیم و باز مثل دفعه قبل یک اتفاق جالب پیش آمد: سید محمد خاتمی که آمد رای بدهد از دم در ورودی حسینیه تا صندوق من و برادر محمدرضا نظری مشایعتش می کردیم(شبیه ساقدوش ها)  دست من دوربین بود و به نوبت با محمدنظری از خاتمی  سئوال می کردیم، خاتمی طبق معمول سئوالات را می پیچوند، با جوابهایی مثل "مخلص شما هستیم!" ، "باشد برای بعد" جوابهایی که با یک چاشنی لبخند سحرآمیز همراه است..

نظری در مورد انتخابات آتی ریاست جمهوری و آمدن و نیامدن خاتمی سئوال کرد و سید بازهم می خواست همان جوابهای کلیشه ای را بدهد که  من یهو گفتم: حاج آقا دیگر از نظر سیاسی بازنشست شده اند! که خاتمی چند لحظه مکث کرد و با دست منو نشان داد و گفت: بله! بله! ایشون درست می گن ، من دیگر بازنشسته شده ام! یعنی یه جورایی این جواب را کلاشینکف گذاشت در دهان خاتمی!

و همین پاسخ خاتمی "خبر" شد..و ترکوند! بطوری که چند دقیقه بعد، همین خبر برای خودم اس.ام.اس شد! و احتمالا فردا هم روزنامه ها به طرز ماهرانه ای  استادش می کنن ، که نمی دونید چه حس خوبی رو بهم داد! حیف که پرشین بلاگ نامهربونه وگرنه فیلم این قضیه رو براتون می ذاشتم!

این توضیح هم ضروری است که نیش کلاش از بهرکین نیست، اقتضای طبیعتش اینجوریه!

***

-خانم توحیدلو :کلاشینکف روی وبلاگش آهنگ احمدی نژاد گذاشته، پس بخاطر خبر خاتمی از فارس پول گرفته! (+)

-کاملیا انتخابی فرد: آمدن آقای خاتمی، آمد نیامد دارد (+)

-برنای شهرستان:پشت پرده یک شیطنت رسانه‌ای/ خاتمی بازنشست نشده است(+)

- وبلاگ میرا : بهمن هدایتی این بار دقیقآ نقش کلاشینکف دیجیتال را بازی کرده (+)

-اگر خاتمی درست پاسخ می­داد...(+)

-واکنش موسوی لاری: افراد دیگری در اولویت بازنشستگی نسبت به خاتمی قرار دارند(+)

-واکنش غلامعلی حداد عادل رئیس مجلس: بازنشستگی خاتمی یک تعارف سیاسی است(+)

-خاتمی بازنشسته شد؟ مبارک است انشاء الله (+)

-خاتمی اجازه بازنشستگی ندارد (+)

-وبلاگی برای «نه» به خاتمی(+)

-عسگراولادی : بازنشستگى براى خاتمی پسندیده نیست (+)

-غریبه سیاسی : آقای کلاشینکف! به کینه و حسادت شما نسبت به خاتمی میخندیم (+)

-علی کلایی: بت پرست سیاسی ما هستیم یا شما ؟ منصف باش برادر (+)

-طلایی نیک:مشکلات درونی و بیرونی اصلاح طلبان دلیل اعلام بازنشستگی خاتمی است (+)

-کوچک زاده:بازنشستگی خاتمی به نفع اوست(+)

-رودکی:بازنشستگی سیاسی خاتمی به نفع نظام نیست(+)

-عضو هیات رئیسه مجلس: بازنشستگی خاتمی لطیفه سیاسی است / خاتمی نامزد انتخابات ریاست جمهوری خواهد شد (+)

-افروغ : بازنشستگی از سیاست مفهومی ندارد (+)

-الوطن: خاتمی، در اعتراض به شورای نگهبان بازنشسته شد/ الجزیره: خاتمی بازنشست شد، اصلاح طلبان افسرده شدند (+)

-یعنی باورش اینقدر سخته که خاتمی بازنشست شده باشد؟ حتی اگر خودش با زبان خودش  بگوید؟ وانگهی مگر خاتمی بازنشست نشده است؟ اولین کاری که خاتمی بعد از اتمام ریاست جمهوری کرد، تقاضای رسمی بازنشستگی بود که انجام هم شد، در این انتخابات مجلس هشتم هم عملا با ناکامی  «یاران خاتمی»  معنی دیگر بازنشستگی سیاسی هویدا شد، وقتی خاتمی خودش اینقدر شجاعت و شهامت دارد که می گوید بازنشست شده است،چرا دوستان کاسه داغ تر از آش می شوند؟

وانگهی  من راستی و ضداصلاح طلبان هستم(به ادعای این دوستان) سایت آفتاب نیوز هم که این خبر را تیتر یک کرده را چه می گویید؟ و کلی خبرنگار که اونجا بودن و شنیدن و خبر رو خوندن برای رسانه های خودشون؟  واقعا توقع شما از کار خبری چیه؟ چرا توهمات و ذهنیات خودمون رو به شفافی و صراحت و البته تلخی «خبر» ترجیح می دیم؟ بت پرستی سیاسی رو بذاریم کنار!  فکر می کنید خیلی کار ما آسونه؟ فکر می کنید به جز با موچین می شه از دهن آقایون حرف بیرون کشید؟