امروز شاید برای اولین بار شاهد یک مراسم کامل ذبح و سلاخی گوسفند از بای بسم الله تا تای تمت و باد انداختن در لاشه بودم، اما به جای اینکه به آبگوشت خوشمزه ای که می شود از دنبه های گوسفند درست کرد، فکر کنم یا چشیدن کله پاچه اش در یک صبح زمستانی و ...! از همه این مراسم نسبتا کوتاه ‌فقط یک نکته به ذهنم آمد:

قربانی کردن گوسفند از اول تا آخر چیزی حدود ٣٠ دقیقه طول می کشد، "حجم و مساحت شرع و شریعت" از این مراسم سی دقیقه ای و کل این فرایند "یک بسم الله گفتن است و رو به قبله کردن و چهار رگ اصلی را بریدن" که همه اش سرجمع یک دقیقه هم طول نمی کشد.

‌ بعد از این "یک دقیقه ابتدایی و ابداعی"‌دیگر خود قصاب با عقل و تجربه اش می داند که باید چاقو را کجا فرو کند و شکاف دهد و ...که  البته همه قصاب های دنیا هم می دانند که باید با لاشه چه کنند و  چطور آن را به آشپز تحویل بدهند و اصولا کارویژه و معرفت و تحلیل قصاب ها در همه دنیا یکجور و یکسان است،‌نیازی هم نیست که شرع و شریعت بیایید و به قصاب(بعد از آن مرحله ابتدایی-ابداعی) توضیح دهد که چه بکند و ...

چیزی که امروز به آن فکر کردم این بود که شاید بشود این فرایند سلاخی و خیلی از احکام معمول شریعت  را طور دیگری نگاه کرد، به این معنا که دین همان حرکت شروعی،‌ابتدایی،‌ابداعی است و "ادامه کار" به عقل متعارف سپرده شده است،

فکر کنم مشکل عمده ما این است که هنوز چاقو دست قصاب نیافتاده است!

پیاده روی در چند جای تهران را نباید از دست داد...یکی از این جاها حد فاصل توپخانه و خیابان سی تیر است تا خانه قوام السطنه(که حالا بنیاد فارابی شده ) است تا خیابان میرزاکوچک خان و بالاخره سفارت روسیه(باغ اتابک) و خیابان منوچهری..این عکس ها را  در یکی از همین پیاده روی هایم از یکی از پاساژهای قدیمی خیابان منوچهری گرفتم.

...و انگار خدا دکوپاژ و میزانسن رو چیده بود که من فقط بیام شاتر بزنم و برم! صحنه کاملا طبیعی است: تغییر شغل غمگنانه تمبرفروشی سیف، مغازه تخلیه شده و باقی مانده اثاثیه و تابلوهای شکسته و قدیمی که مالک جدید آنها را دور ریخته بود...

در همان منطقه طلایی تاریخی طهران، در گوشه دنج یک کلیسای قدیمی، یپرم خان ارمنی مدفون است، یپرم خان از چهره های مشهور مشروطیت و از مجاهدینی بود که موفق به فتح طهران شدند، در برخی کتاب های تاریخی ادعا شده است که یپرم خان بعد دارزدن شیخ فضل الله نوری، روی جنازه او  ادرار کرد...

مقطع انقلاب مشروطیت 1285 شمسی یکی از مقاطعی خاص تاریخ ایران بود که اقلیت ارمنی ایرانی در آن با تمام توان به نقش آفرینی پرداختند اما بعد از فروکش کردن مشروطه، ارمنی ها از صرافت نقش آفرینی در تحولات سیاسی داخلی ایران گذشتند و هم و غم خود را صرف مبارزه و افشاگری علیه ترکیه (بخاطر نسل کشی ارامنه)کردند و حتی یک ارتش سری برای این کار در داخل ایران درست کردند، ارمنی ها اقلیت جالبی هستند و من متاسفم که چرا دوست ارمنی ندارم!

اما یکی از آرزوهایم رفتن و عکاسی به داخل سفارت روسیه( باغ اتابک، متعلق به اتابک صدراعظم مقتدر دوران قاجار) است که قطعه ای بی بدیل از تاریخ معاصر کشورمان است، ستارخان سردارملی در همین باغ در یک درگیری مجروح شد و بر اثر همان زخم هم درگذشت، البته امیدوارم این روسهای شهرستان چیزی از باغ اتابک باقی گذاشته باشند.

-توصیه هفته: جلد ششم خاطرات اسدالله علم (55-1356)که بدجور جواب می دهد!

به جان ارژنگم همین لحظه با این جفت گوش هام خودم شنیدم و شاخ درآوردم: آیت الله سید احمد خاتمی خطیب نماز جمعه تهران دقایقی قبل در خطبه های نماز جمعه این هفته، وقتی وقایع نهضت تنباکو را بازگو می کرد در  اقدامی عجیب از ناصرالدین شاه قاجار به عنوان "ناصر قاجار"‌نام برد !

 وی که سردرگمی مخاطبان از این نامگذاری را حس می کرد، دلیل این تغییر نام را بی اعتنایی حقیقی این سلطان قاجار به "دین"  و  عدم روا بودن نام "ناصرالدین" برای این شاه قاجار توصیف کرد!

لابد این به بعد منتظر اسامی چنین برای شاهان ایرانی باشیم : کوروش سگ مادر، رضا کثافت، مظفر عن دهن، داریوش بی شرف!

می ترسم چندسال بعد بشنویم که بگویند مثلا سلسله قاجار یا پهلوی همه اش جنگ روانی استکبار بوده و اصلا چیزی نبوده و اصولا بعید است که مردم ارزشی و حزب اللهی ایران در طول ادوار تاریخ چنین شاهانی داشته باشند!

-عکس بامزه ای از ناصر قاجار (+)

-تاریخ هموژنیزه شده!(+)

غیرمنتظره باش! مثل روییدن یک شیر آب بر آجرهای تاریک !

 دوره راهنمایی و دبیرستان،‌خواندن یواشکی مجله زنان(شهلا شرکت) و گهگاهی گردون(عباس معروفی) یکی از سرگرمی هایم سر کلاس های بی خاصیت مدرسه(به خصوص کلاس شیمی و فیزیک که متنفر بودم از هردوتایشان!) بود.

یکی از تاثیرگذارترین نوشته هایی همان وقت خواندم و هنوز در ذهنم باقی است، ‌توصیف کوتاه و چندسطری اما گویای  "گلی امامی" از یک پسر جوان بود که می خواست تغییر جنسیت بدهد و رفته بود دونه دونه ریش ها و موهای صورتش را با لیزر و همراه با درد فراوان سوزانده بود! گلی امامی این را در مجله زنان نوشته بود.دیروز در جشن خانه سینما این بیوه بانوی ناب فمینیست را دیدم ، یاد همان دوران افتادم و رفتم یک عکس حجله ای خوب ازش گرفتم.

-زندگی گاهی مثل پای پیرزن ها، سخت ، لنگ، زشت و چروکیده می شود!

-تابه حال طعم "سوختگی"از "شیرینی" را حس کرده اید؟ بالاتر از تقاطع طالقانی-ویلا شیرینی فروشی دانمارکی،لحظه  200  گرم شیرینی دانمارکی داغ بخرید؛ چیزی است در حد بوندس لیگا!

دری از درهای مجلس شورای اسلامی قدیم(سنای سابق):صدبار اگر پلمب شکستی، باز آی!

-یک عکس که در همین مکان  از دستم پرید این بود که روی سردر یکی از همین درب ها نوشته بود " مظهر عدل علی ١٣۵٩" بر وزن  ماده تاریخ (ابجد) مشروطیت که می شود"عدل مظفر".

-یک چیز جالب:

اطلاعات بیشتر در مورد این عکس: ابوالحسن و علی بنی صدر، هردو جانسوزند ولی این کجا و آن کجا؟!)  

ماجری عکس به همین جا ختم نمی شود، این پست تیمسار سلطنت پور را بخوانید(دیدار با فرزند رهبری)

عکسهایی از مراسم بزرگداشت "دیده بان انقلاب" که امروز در تالار وزارت کار برگزار شد:

دکتر حسین و احسان لاجوردی

حجت الاسلام مبشری از مسئولان قضایی دهه شصت

یکی از کارهای حقیقتا آبرومند و ماندنی بنیاد شهید، انتشار مجله شاهد یاران است که به طرز عجیبی بهش معتاد شده ام و پر است از مصاحبه ها و عکسهای دسته اول، بخش عمده ای از اسناد و عکسهای ذیل به صورت کامل در ویژه نامه شاهد یاران و سی.دی مخصوص  برای مرحوم لاجوردی منتشر شده است که به علاقه مندان به تاریخ معاصر شدیدا پیشنهاد می شود.

بعد از پایان مبهم مذاکرات ‍ژنو  که تنها چند هفته با  آغاز جنگ در قفقاز فاصله داشت، عملا روند گفتگوهای رسمی ایران و 1+5 در موضوع هسته ای دچار حالت " فریز" شد و اعضای 1+5 ترجیح دادند به مسائل مهمتری از موضوع ایران(مثل آغاز دوره جدید جنگ سرد بین آمریکا و روسیه) بپردازند.

 بی گمان ‌این حالت فریز شدگی در مذاکرات هسته ای ایران و غرب همزمان با گسترش و حادتر شدن بحران قفقاز، " ابزارها و موازنه های جدیدی" را در فرایند مدیریت پرونده هسته ای ایران خلق می کند که توجه به این شرایط جدید می تواند در درک بهتر موقعیت پرونده هسته ای ایران موثر باشد.

اولین اثر مستقیم جنگ قفقاز بر ایران را می توان "افزایش مداوم محبوبیت مک کین در برابر اوباما " توصیف کرد که  دستاوردی طلایی جمهوری خواهان از بحران قفقاز محسوب می شود و طبیعی است که شاهد باشیم دولت بوش با همین استدلال علاقه مند است که بر ابعاد بحران گرجستان بیافزاید تا شانس بقای جمهوری خواهان در کاخ سفید را بیشتر کند.

دومین اثر بلند مدت جنگ گرجستان، ناکارایی و بن بست نسبی "شورای امنیت سازمان ملل" در معادله قدرت های جهانی برای  مدیریت بحران بود که راه را برای تصمیمات و توافقات پشت پرده و خارج از سازمان ملل برای حل و فصل بحران هایی از این دست باز می کند.

 این وضعیت باعث خواهد شد رقابت آمریکا و روسیه خارج ازشورای امنیت جدی تر شود و ‌ایران و موضوع هسته ای ایران هم خود به خود به بخشی از این رقابت "خارج نهادی" تبدیل شود که می تواند اثرات مثبت یا منفی مستقیمی بر ایران بگذارد، ‌براین اساس آمریکا برای مهار و مدیریت و مقابله با برنامه هسته ای ایران باید یک تصمیم استرات‍ژیک  اتخاذ کند.

 این دوراهی عبارت از این است که ایالات متحده آمریکا بالاخره باید تصمیم بگیرد که می خواهد موضوع ایران همچنان در چارچوب شورای امنیت و فرایند کند 1+5 به پیش ببرد یا روزنه باز شده در بحران گرجستان را ادامه دهد و سعی کند موضوع ایران را هم از راههای خارج از شورای امنیت بپیماید.

در این چارچوب، قابل پیش بینی است که اهمیت و حساسیت ایران به عنوان یک برگ قوی در بازی آمریکا- روسیه افزایش می یابد، ‌البته به همان میزان هم ممکن است موضوع ایران به صورت سریع مورد توافق و معامله طرفین بازی بزرگ قرار گیرد.

اما با توجه به شرایط موجود، چند فرض مسلم را می توان در شرایط فعلی در نظر گرفت:

در شرایط فعلی ، عجز ر‍ژیم صهیونیستی از مقابله تنها با ایران و انجام هرگونه حمله پیش دستانه به دلیل برهم خوردن موازانه های منطقه ای مسلم شده است، چون رژیم صهیونیستی در شرایطی که آمریکا درگیر بحران قفقاز است، عملا نمی تواند به تنهایی با جمهوری اسلامی ایران هماوردی داشته باشد.

 دومین پیش فرض شرایط جدید این است که  گزینه حمله مشترک آمریکا-اسرائیل تا اتمام انتخابات ریاست جمهوری آمریکا و انتخاب احتمالی مک کین به عنوان رئیس جمهور آمریکا و تعیین تکلیف نهایی بحران قفقاز متوقف می شود و بحران قفقاز، موضوع هسته ای ایران را موقتا تحت الشعاع قرار می دهد.

از سوی دیگر به نظر می رسد در میان مدت بحران قفقاز قطب بندی های موجود جهانی را به نفع ایالات متحده تحت تاثیر قرار خواهد داد، اروپا با تداوم بحران قفقاز و ورود مستقیم آمریکا به بحران گرجستان،‌دغدغه های امنیتی بیشتری پیدا خواهد کرد.

همین موضوع زمینه نزدیکی بیشتر آمریکا با اروپا را در پی خواهد داشت،‌چنان که شاهد بودیم در کشاکش جنگ گرجستان،‌معاهده سپر موشکی بین آمریکا و لهستان منعقد شد و سیطره آمریکایی بر اروپای شرقی به عنوان "حیاط خلوت روسیه"  تشدید خواهد شد.

یکی از مصادیق احتمالی این وضعیت و همراهی اروپا با آمریکا می تواند اجماع کشورهای اروپایی و آمریکا برای  گسترش هرچه سریع تر ناتو به شرق و حتی در نظر گرفتن ایران به عنوان یکی از اهداف استراتژیک پیمان ناتو در دراز مدت باشد.

البته با این فرض، می توان پیش بینی کرد که روسیه نیز با توجه به حساسیتی که در قبال گسترش ناتو دارد، به سمت نزدیکی و نوعی همگرایی تاکتیکی اما به صورت غیررسمی  با ایران پیش خواهد رفت.

البته روسیه همواره اثبات کرده است که همواره به دنبال بازی یک طرفه و تکبرآمیز با کارت ایران است و نمی توان روی روسها به عنوان متحدان استراتژیک و دائمی حساب نمود، هرچند که نزدیکی تاکتیکی احتمالی هم برای ایران خالی از فایده نیست، برای تعیین صحت و سقم این گمانه ها باید پالس هایی را که در هفته های آتی میان ایران و روسیه رد و بدل خواهد شد را به دقت رصد نمود.

اما فرض دیگر این است که در ایجاد این همگرایی تاکتیکی ایران و روسیه، طبعا‌ سرعت اخذ تصمیمات در گروه 1+5 علیه ایران بسیار کند خواهد شد که در این صورت بازهم امکان برخوردهای خارج از شورای امنیت با ایران مثل محاصره دریایی و بازرسی های معنا دار-که در لفافه قطعنامه های 1747 و 1803 شورای امنیت علیه ایران گنجانده شده است-از سوی آمریکا افزایش پیدا می کند.

در صورت تحقق این فرض نیز، می توان پیش بینی کرد که آمریکا ناتو را برای برخورد-مهار ایران وارد معادله کند و همانطور که گفته شد، ایران به عنوان هدف استراتژیک و دراز مدت ناتو مطرح شود و به بیان دیگر، جنبش ناتو به عنوان بازوی نظامی 1+5 برای مهار و مقابله با ایران در موضوع هسته ای تبدیل شود تا جای احتمالا خالی روسیه نیز در ائتلاف 1+5 پر شود.

در این شرایط، تبیین و مصداق یابی منافع ملی و یافتن فرمول عبور از وضعیت فعلی اولویت مهم و حساس  دستگاه سیاست خارجی کشورمان است که باید طی فرایندی همه جانبه بدان نگریسته شود.