...::کلاشینـکـف دیـجیتال::...
نیش کلاش از بهر کین نیست، اقتضای طبیعتش اینجوریه!
صفحات وبلاگ
کلمات کلیدی مطالب
آرشیو وبلاگ
نویسنده: بهمن هدایتی - جمعه ۱۸ فروردین ۱۳۸٥

سنت حسنه نامگذاری سال ها ، امسال نیز با نامگذاری حکیمانه سال نوی خورشیدی به نام نامی حضرت رسول اعظم(ص)، از سوی رهبر معظم انقلاب اسلامی ادامه یافت، ابتکاری که در طول سالهای اخیر انصافا منشاء موج آفرینی های مبارک فرهنگی-اجتماعی در جامعه و برای مردم و مسئولان شده است..نامگذاری سال 85 به عنوان سال "رسول اعظم" می تواند امتداد دفاع ملت ایران از رسول اکرم(ص) و مقدسات اسلامی باشد، در شرایطی که به نظر می رسد اهانت های زنجیره ای و هدفمند برخی محافل به مقدسات اسلامی نه تنها پایان نیافته باشد، بلکه  وارد مرحله جدیدی نیز شده باشد.

ظهور و بروز شیعیان در سالهای اخیر به عنوان بازیگری مستقل در معادلات منطقه ای، واقعیتی غیر قابل انکار است، تولد نوین شیعیان همانطور و به همان میزان که نوید بخش افق های روشن و امیدبخش در جهان اسلام است، به همان میزان حساسیت و عناد برخی جریانهای کور و افراطی و نهایتا تشدید اختلافات فرقه ای در جهان اسلام را هم برمی انگیزد، نمونه عملکرد ننگین این جریان را می توان در انفجار و ترور در عراق و هتک حرمت به مرقد عسکرین(ع) و  اخیرا در حوادث بلوچستان مشاهده کرد.

حرکت مدبرانه جمهوری اسلامی به عنوان رهبر معنوی شیعیان جهان عامل تعیین کننده ای در جهت خنثی شدن این نقشه های شوم و کلید خوردن جنگ طولانی و نابود کننده بین تشیع و تسنن خواهد بود،نامگذاری سال 85 به عنوان سال رسول اعظم، می تواند در راستای این تدابیر مورد بررسی قرار گیرد. 

 از سوی دیگر اتحاد پیرامون پیامبر(ص) -که هیچ نوع اختلافی در مورد ایشان بین فرقه های اسلام نیست-به نزدیکی و تعامل و گفتگوی بین فرقه های جهان اسلام نیز منتهی می شود، گوهری  که "ضرورت گمشده" این سالها است، حقیقت این است که ظرفیت های بسیار زیادی برای گفتگو و تعامل و حتی اتحاد بین دو جریان اصلی اسلامگرا، یعنی "تشیع و تسنن" وجود دارد که همچنان ناشناخته و مهجور باقی مانده است و دشمنان اسلام و مسلمین از این غفلت تاریخی استفاده های بسیار برده اند.

نمونه کوچک ظرفیت های شخصیت رسول الله(ص)  برای گفتگوهای تئوریک و عقیدتی  میان تشیع و تسنن ، مصداق داشتن و باور داشتن مفاهیمی مثل "زیارت و شفاعت" برای رسول اکرم(ص)  از سوی برادران اهل سنت(همچون شیعیان) است که زمینه ای قابل توجه و جالب برای شروع جدیدی برای گفتگوهای تئوریک و فلسفی  و زمینه برای اتحاد هرچه بیشتر تشیع و تسنن باشد.

شیعیان نیز باید نگاه دوباره ای به شخصیت و وجود مبارک رسول اکرم(ص) داشته باشند و قدر و منزلت والای حضرت رسول (ص) آنچنانچه که شایسته است ، مورد توجه ما قرار نگرفته است. امروز حقیقتا جهاد و جهشی بزرگ برای شناخت و تبلیغ و عرضه  سنت و سیره نبوی مورد نیاز است . امروز زمان از بین رفتن گسست تاریخی و نه حقیقی  "سیره نبوی" و "سنت علوی" است و این هجران اجباری با گفتگو و تعامل قطعا به وصال شیرین اتحاد و اتئلاف خواهد رسید و افتخار بزرگ و عظیم جمهوری اسلامی در تاریخ اسلام،  می تواند کم کردن این فاصله و به تفاهم رسیدن تشیع و تسنن باشد. آغاز گفتگو و تعامل بین تشیع و تسنن، جریانی بود که با پرچمداری بزرگانی مثل "حضرت آیت لله بروجردی و مرحوم شیخ محمد شلتوت" ، مفتی دانشگاه الازهر در سالهای دهه سی شمسی آغاز شد و نتایج درخشانی را نیز به بار آورد، از جمله به رسمیت شناخته شدن تشیع از سوی نهاد رسمی اهل سنت و مهر پایانی بر برخی اتهامات ناریخی به شیعیان و ...

بی شک جریانات اصیل شیع و تسنن  با بازخوانی و بازگشت به سنت نبوی می توانند به مقابله تئوریک با جریان خطرناک و مقدس ماب و تروریست  "القاعده ها" و "زرقاوی ها" بشتابند و چهره حقیقی اسلام و شخصیت نورانی رسول اکرم(ص) را به نمایش افکار عمومی جهان بگذارند.

ارائه گفتمان "صلح طلب دینی " با الهام گرفتن از شخصیت و سنت و سیره حضرت محمد(ص) یک ضرورت مهم است که می تواند محور تلاش جمعی سازمان کنفرانس اسلامی و سیاست خارجی کشورهای اسلامی قرار گیرد و به جهان تشنه عدالت و صلح امروز عرضه شود، حرکتی که قطعا با استقبال پیروان واقعی موسی(ع) و عیسی(ع) نیز واقع می شود و دور از انتظار نیست که به یک گفتمان جهانی تبدیل می شود. نامگذاری سال 85 به نام "رسول اعظم"، درس آموزی ها و نکات خاصی را  برای نظام جمهوری اسلامی ایران-به عنوان علمدار تفکر اسلامی در منطقه و جهان اسلام-  دارد، بی شک حکومت اسلامی به عنوان "نهاد خلیفه اللهی" باید مصداق همه خلقیات و سنت های نبوی به عنوان "اسوه حسنه" و جانشین خدا بر روی زمین باشد، اهم خصوصیاتی که قرآن مجید برای رسول گرامی اسلام برشمرده عبارتند از:" رافت و مهربانی با خلق خدا، سعه صدر و تحمل همه سلائق درون دینی ، حریص بودن به هدایت مردم، داشتن خلق عظیم، رحمه للعالمین و ..." .

قدرت و اقتداری که مسلمین با اتحاد پیرامون نام و شخصیت مقدس رسول اکرم(ص) پیدا می کنند، قطعا ذخائر استراتژیک آنان را در مواجهه با غرب دگرگون خواهد کرد، انفعال و سکون جهان عرب، دوگانگی "افکار عمومی و دولت های عربی" با تمسک به پیامبر(ص) بسیار بهبود خواهد یافت.

 موج عظیم بیداری اسلامی نوید می دهد که روح مطهر رسول اکرم(ص) دوباره " یدخلون فی دین الله افواجا" را با رضایت  نظاره کنند و نزد پروردگار بی همتا، امت خویش را شفاعت کنند.

بهمن هدایتی
عبدالله بن عبدالله بن عبدالله...بن آدم صفوه الله!
نویسندگان وبلاگ:
مطالب اخیر:
دوستان من: