...::کلاشینـکـف دیـجیتال::...
نیش کلاش از بهر کین نیست، اقتضای طبیعتش اینجوریه!
صفحات وبلاگ
کلمات کلیدی مطالب
آرشیو وبلاگ
نویسنده: بهمن هدایتی - شنبه ۱٢ امرداد ۱۳۸٧

میلیونها خانواده ایرانی ظهرهای جمعه، مشتری شبکه یک تلویزیون هستند، آنها عادت دارند آخرین ساعات مفید تعطیلی آخر هفته خود را پای پخش فیلم های سینمایی از این شبکه بگذرانند، سنت پخش فیلم های سینمایی از شبکه ایی که خود را "شبکه ملی هر ایرانی" معرفی کرده است، سالهاست که تداوم دارد، اما خانواده های ایرانی برخلاف سالهای نه چندان دور که خاطره ظهرهای جمعه را با فیلم های سینمایی کلاسیک و به یادماندنی(ولو بعضا تکراری!) سپری می کردند، اخیرا شاهد پخش گسترده و مداوم "تله فیلم های ایرانی" در ظهرهای جمعه هستند.

تولید انبوه و پخش گسترده تله فیلم ها ظاهرا یکی از سیاست های مدیریتی عزت الله ضرغامی برای ترویج توانمندی فیلمسازان ایرانی و در اختیار گذاشتن تریبون وسیع صداوسیما در این مسیر، محسوب می شود.

تله فیلم در صداوسیما

هرچند که نمی توان فی نفسه به این ایده رسانه ایی-مدیریتی ایراد گرفت اما به نظر می رسد با توجه به آمارهای منتشر شده در مورد برنامه های پرمخاطب تلویزیون، نه مخاطبان عام صداوسیما و نه اصحاب نقد و رسانه چندان اقبالی به پدیده "تله فیلم های ظهر جمعه ایی" نشان نداده اند و این پدیده، آنچنان که باید در قاب شیشه ای تلویزیون، جاگیر نشده باشد.

واقعیت این است که  مردم به حق توقع دارند  ظهر جمعه شان صرف دیدن مشق شب نوکارگردان ها نشود، مردم دوست دارند ظهر جمعه، با فیلم های جذاب و حرفه ایی، سپری شوند

اما چند دلیل عمده را می توان در خصوص عدم توفیق نسبی تله فیلم ها برشمرد:

1-به نظر می رسد عمده تله فیلم های پخش شده، از "نوکارگردان ها" است و به بیان دیگر، تله فیلم های پخش شده، مشق شب فیلمسازانی است که این شانس را یافته اند که تمرین های تصویری و سینمایی شان در قاب تلویزیون، خوراک یکی از بهترین و پرمخاطب ترین زمان های پخش سیما شود،بنابراین  شاید اولین دلیل پس زدن تله فیلم ها در عدم تعریف صحیح مخاطب نهفته باشد.

واقعیت این است که  مردم به حق توقع دارند  ظهر جمعه شان صرف دیدن مشق شب نوکارگردان ها نشود، مردم دوست دارند ظهر جمعه، با فیلم های جذاب و حرفه ایی، سپری شوند،از این رو شاید با تغییر زمان پخش تله فیلم ها بخش عمده ای از این مشکل حل شود.

-با نگاهی به ساختار اکثریت تله فیلم های پخش شده، می توان دریافت که به دلیل تهیه و تولید تله فیلم ها در ساختار و چارچوب اداری و خاص  "صداوسیما" ، این آثار فاقد رویکرد حرفه ایی اقتصادی لازم در ایجاد جذابیت هستند(رویکردی که تهیه کنندگان سینمایی آن را بکار می گیرند) و به همین دلیل است که تله فیلم های تولید شده معمولا به صورت ارزان و ساده و حتی انبوه  با استفاده از کمترین خلاقیت بصری و سینمایی و بازیگران درجه سوم و چهارم تولید می شوند و کمتر به یاد می مانند و زود به فراموشی سپرده می شوند.

عزت اله ضرغامی

3-نکته دیگر این است که از نظر مضمون و محتوا نیز تله فیلم ها تعریف و هویت خاصی ندارند و می توان آنان را "سریال های تک قسمتی" توصیف کرد که در شبکه های مختلف تلویزیونی پخش می شود، قرار است چه حرف جدیدی از این قالب جدید زده شود؟

آیا تله فیلم ها صرفا برای پرکردن آنتن ساخته می شوند؟  صداوسیما در سالهای اخیر، روزنه ای را برای جلب همکاری با فیلمسازان مطرح سینمایی مثل "ابراهیم حاتمی کیا، کیانوش عیاری،فریدون جیرانی و .." برای ساخت سریال های تلویزیونی  باز کرده است به اذعان کارشناسان امر تجربه موفقی را به جای گذاشته است، چرا صداوسیما همین تجربه را در زمینه تولید تله فیلم تکرار نمی کند تا شاهد غنای هرچه بیشتر تولید محتوای تصویر در کشور باشیم.

4-یکی از کارکردهای تله فیلم در شبکه های تلویزیونی جهان، ساخت مشترک یک تله فیلم با همکاری چند شبکه تلویزیونی در کشورهای مختلف است که باعث آفرینش اثری با کیفیت بالا می شود،  به عنوان مثال شبکه BBC  و ZDF  ید طولایی در ساخت آثار این چنینی دارند که سابقه افتخارآمیزی برای این شبکه ها محسوب می شود، چرا سازمان صداوسیما به سراغ ساخت تله فیلم هایی با همکاری کشورهای خارجی نمی رود که تجربه و غنای تولیدات ساخت داخل، افزایش پیدا کند؟ 

بهمن هدایتی
عبدالله بن عبدالله بن عبدالله...بن آدم صفوه الله!
نویسندگان وبلاگ:
مطالب اخیر:
دوستان من: