این مردم باحال ....و یک حاشیه مهم انتخابات مجلس نهم!

اهالی سیاست ،همیشه "مردم" را مورد خطاب قرار می دهند، خود را نماینده  مردم می دانند  به وسیله رسانه ها با مردم حرف می زنند و مردم هم راضی یا ناراضی، ساکت یا گویا، شاهد این سخنگویی ها هستند، ولی در مقاطع "انتخابات" این مردم هستند که با اهالی سیاست حرف می زنند و از همه مهمتر "قضاوت" می کنند..

 صبر برای شنیدن این  پاسخ و قضاوت مردم، تصمیم کبرایی(!)  که تنها روی یک "برگه رای" نوشته می شود، جذابیت پنهان این دیالوگ معکوس بین مردم و اهالی سیاست است، تصمیمی که همه خواص و نخبگان منتظر شنیدن نتیجه  آن هستند و در بسیاری از موارد تا دقیقه نود هم از آن بی خبر هستند.

رای تهرانی ها اما در این وادی حکایت دیگری دارد، رای دهندگان تهرانی شاید جزو معدود شهرهای کشور باشند که انتخابات مجلس برایشان صرفا وسیله ای برای حل مشکلات معیشتی و  مسائل عمرانی نیست، مردم تهران سیاسی تر -و کمتر اقتصادی- رای می دهند، همانطور که اصفهانی ها هم منطق بسیار خاص خود در انتخابات را دارند.
.

 مشارکت بالا در انتخابات و شکست ایده تحریم-علیرغم تبلیغات فراوان رسانه های خارجی- نشان تمایل مردم برای استفاده از حق انجام این دیالوگ معکوس است، مردم ما باور کرده اند که انتخابات، "حق" آنها است و دلیلی نمی بینند -حتی در  بدترین شرایط - از این حق لذت بخش و بی هزینه خود چشم پوشی کنند.

از سوی دیگر، در کشور ما که فعالیت احزاب و گروهها مقطعی و فصلی است، سیاست و همزادش، قدرت، سوژه ای قابل دسترس و ملموس برای مردم نیست و  انتخابات فرصتی مغتنم است، به طوری که  فوران این جذابیت  به خوبی در برهه های انتخابات به چشم می آید و عملا انتخابات -علاوه بر کارکردهای معمول سیاسی و رسمی- به صورت یک جشنواره مردمی و فرصتی برای کنشگری های اجتماعی هم دیده می شود.

http://www.amouee.net/IMG/arton321.jpg

"ریش سفیدهای مردمدار و آرامش بخش، زنان جسور، نخبه های معترض با صدای بلند، کسانی که مظلومیت واقعی یا حتی کاذب رسانه ای-سیاسی پیرامون آنها شکل گرفته باشد، افراد  فعال و مطرح  در رسانه -که البته مرز ظریفی با اشباع حضور در رسانه دارد- و ..."  کاراکترهای مورد پسند مردم در انتخابات هستند والبته نباید فراموش کرد مردم در هر دوره از انتخابات، منتظر نامزدهایی هستند که "حرف جدید" و "متفاوت" بزنند.


***


در انتخابات دور دوم تهران،دبیرکل و قائم مقام دو حزب پرسابقه و متنفذ کشور یعنی "موتلفه اسلامی" و "جمعیت ایثارگران" موفق نشدند آرای مردم تهران را به ورود به مجلس جلب کنند، این را باید قطعا به حساب شگفتی های انتخاب پانزدهم اردیبهشت 91 گذاشت، شگفتی قابل توجهی که حتما ذهن دبیرکل ها راه نیافته به مجلس را به خود مشغول کرده است

/ 7 نظر / 18 بازدید
بهزاد

با فرض پذیرش آمار رسمی

soheil

هر چقدر هم که به قضیه شاعرانه نگاه کرد و آمار ردیف کرد باز هم بخشی زیادی از این مردم در این مجلس هیچ نماینده ای ندارد.

صبا

والا من نمی دونم کف خواسته هام رو چقدر باید پایین بیارم که به مطهری بتونم رای بدم بهتر که هیچ وقت نمیشه بذار ایتقدر گند از سر کول مملکت بالا بره تا ببینم بالاخره به دماغ بعضی ها هم می رسه یا نه در ضمن من آدرس دارم ولی معمولاَ‌ این جور وب ها آدرس نمی ذارم چون تحمل فحاشی بعدش رو ندارم

مجی

اول برادریتو ثابت کن! خودتونو هم گول میزنین؟ مشارکت بالا!! ههههه 38ِ%

. This is the second time i felt your writing was without any truth and honesty. First time your note regarding Down Syndrome and this time about people's vote and the percentage of taking part in social events. What a jock???? Look at the number of votes for the first so called “elected” member from Tehran, do you call this exciting and popular election???? And you call yourself journalist???? One must be blind and deaf to publish such a nonsense.

ماهگون

با سلام. با نوشته‌ی شما صد در صد موافقم به این شرط که: 1- شما به صندوق‌ها اعتماد داشته باشید! (چه آنکه این نوشته تنها در یک نظام دموکراتیک که نظارت بر صندوقها اطمینان‌بخش و قابل اعتناست) ضمنا لذت تحریم و انفعال هم از مؤلفه‌هایی است که از مردم سیاستندار منفعل سخن می‌گوید وگرنه اگر مردم در سیاستمدار ی فعال باشند باید میدان انتخابات نمایشی را با حضور فعال خود بصورت فیزیکی و نه به امید صندوقها مال خود می‌کردند! همچنین به نظر من رسانه‌های خارجی همه بر طلب هیجان و احساسان منفعل کوبیدند نه بر تعقل فعال و مؤثر. با احترام.

جهان نیوز

با سلام مطلب شما در پایگاه خبری تحلیلی جهان در بخش وبلاگ ها منتشر شد. با تشکر