راز مهربان و نزدیک مضارع...

"گذشته" و "آینده"...خوبند،‌ یکی عبرت آموز و یکی امید بخش، نباشند، نمی شود، اول و آخر راه را نشانت می دهد، ولی برای پای لنگان، عقل حیرت زده و نفس غافل کم است، کافی نیست، اما ..."مضارع" چیز دیگری است، جاری بودن،‌معاصر بودن،‌ وسط بودن،‌همین الان بودن، استمرار داشتن، در لحظه بودن...مضارع راز عجیبی در خود دارد!

فعل مضارع  با آن کشش عجیب ؛ مهربان و نزدیکش،‌ بر گذشته و حال و آینده دلالت دارد و بر "وقوع" همیشگی" ...

 فکر می کردم یک نوع رجوع به قرآن می تواند بازنگاهی به "افعال مضارع قرآن" باشد،‌ برای ایمان های ضعیف- مثل ایمان خودم- مضارع بهترین دوا است، از آن فعل هایی که با "ی" -ضمیر سوم شخص خدایی - شروع می شود و معمولا به خود خدا باز می گردد: یسبح،‌ یبسط،یعلم،یحاسب،ینفخ، یجمع و ..."

بازنگاه و جستجوی معنی و مصداق این مضارع  های فرازمانی فرامکانی،‌این استمرار شگرف و شگفت،  در گوشه و کنار،‌ بیرون و درون،‌پنهان و آْشکار،‌ نشانه ها را بهتر و نزدیک تر می کند...می دونی؟

/ 4 نظر / 57 بازدید
دیرآشنا

مطالب‌تان را دنبال می‌کنم. حس و حالی در برخی نوشته‌های شما هست که هماهنگ ذهن من است. این که در چیزهای قدیمی چیزی می‌بینید، این که از منگولان می‌نویسید و حالا که از ماضی و مستقبل نوشته‌اید. این‌ها دیوارهای ذهن من‌‌اند. ولی ماضی و مستقبل پرده‌ی خدایند من از آن گریزانم. هست هشیاری زیاد ما‌مضی-- ماضی و مستقبل‌ات پرده‌ی خدا.

روزبه

لینک وبلاگ شما را در وبلاگ زیر دیدم: http://rastakhiz21.blogfa.com/ گمان نمی کردم شخص فرهیخته ای چون شما، دوست بی ادبی آنچنان داشته باشد.

mohdan

تو مطلب قبلی یادت رفته آخرش بنویسی "می دونی" می دونی ؟

قدرت الله یداللهی

جالب بود عمو ! نزدیک بود جدّی بگیرم